Zdolność chłonna opłucnej.

Z powstaniem wysiękowego zapalenia opłucnej pogarsza się wybitnie zdolność chłonna opłucnej, a ciśnienie w jamie opłucnej wzrasta. Zatem nie ma potrzeby dopełniania odmy w okresie gromadzenia się wysięku. Chorego trzeba często badać promieniami rentgenowskimi, by na czas stwierdzić wsysanie się wysięku. Na podstawie samego tylko badania fizycznego klatki piersiowej często nie można uchwycić tego momentu, gdyż objawy fizyczne mogą, pomimo wchłaniania się wysięku, powstawać bez zmiany wskutek zgrubienia blaszek opłucnych. W miarę ubywania wysięku odmę dopełnia się, by zapobiec przedwczesnemu rozszerzeniu się płuca.Jeżeli wysięk zaczął sam się wchłaniać, to nie należy go wypuszczać, wysięk bowiem zawiera ciała uodporniające ustrój chorego przeciwko gruźlicy. Wysięk wypuszcza się w tych przypadkach, w których nie ma on skłonności do wysysania się, pomimo że przeszło już mniej więcej 2-3 miesiące od czasu uspokojenia się sprawy zapalnej. Dłuższe pozostawanie wysięku jest niebezpieczne ze względu na możliwość przejścia jego w zimny ropniak opłucny albo powstania zrostów opłucnych i zarośnięcia jamy opłucnej. Wypuszczając wysięk odmę podtrzymuje się nadal. Z takim ogólnie przyjętym postępowaniem nie godzi się szkoła włoska z Moreilim na czele. Wychodząc z założenia, że dołączenie się wysięku opłucnego zmniejsza spoczynkowy stan płuca, żąda Moreili jak najwcześniejszego usuwania wysięku i zwlekanie uważa za błąd lekarski. Inni znowu polecają odmienne postępowanie, zależnie od tego, czy wysięk surowiczo-włóknikowy jest wczesny, czy późny, zaliczając do wysięków wczesnych te, które powstają w pierwszych 6 miesiącach leczenia odmą, do późnych zaś – o wiele rzadszych – powstające po 1/2-2 latach leczenia. W przypadkach dużego wysięku wczesnego wypuszcza się od razu znaczną jego ilość i zastępuje się go powietrzem, a to dla umożliwienia sobie kontroli zmian w płucu oraz zapobieżenia odkładania się na opłucnej złogów włóknika z następowym wytwarzaniem się rozległych zrostów, które uniemożliwiają dalsze leczenie odmą. W przypadkach wysięku późnego zrosty powstające w razie niewypuszczenia wysięku, nie pociągają za sobą tych niepożądanych następstw, które widzimy przy zrostach wczesnych, sprawa bowiem płuca jest już przeważnie opanowana przez długie leczenie odmą. Zatem w przeciwieństwie do wysięku wczesnego, w przypadkach wysięku późnego poleca się wypuszczanie wysięku tylko w razie wskazania życiowego oraz ujawnienia sprawy czynnej gruźliczej w miąższu płucnym. [więcej w: rehabilitacja we Wrocławiu, Rehabilitacja Olsztyn, wypożyczalnia łóżek rehabilitacyjnych ]
[patrz też: anestezjolog kto to, stomatolog mokotów, encyklopedia zdrowia ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: anestezjolog kto to encyklopedia zdrowia stomatolog mokotów