Tofacitinib lub Adalimumab versus Placebo dla Łuszczycowego zapalenia stawów ad 7

Brakujące dane dotyczące odpowiedzi ACR20 zostały przypisane jako brak odpowiedzi (brak danych po 3 miesiącach dla trzech pacjentów w grupie placebo, dla czterech z grupy 5-mg tofacitinibu, dla dwóch z grupy 10-mg tofacitinibu, a dla sześciu dla grupa adalimumab). Nie zastosowano imputacji dla brakujących danych HAQ-DI (brak danych po 3 miesiącach dla trzech pacjentów w grupie placebo, dla czterech w grupie 5-mg tofacitinibu, dla jednej z grupy 10-mg tofacitinibu, a dla pięciu dla grupa adalimumab, w analizie powtarzanych pomiarów brakowało danych dla jednego pacjenta w grupie placebo). Gwiazdki oznaczają porównanie z placebo, z jedną gwiazdką (*) wskazującą nieskorygowaną wartość P wynoszącą 0,05 lub mniej, dwie gwiazdki (**) wskazujące nieskorygowaną wartość P mniejszą niż 0,01 i trzy gwiazdki (***) wskazujące nieskorygowane Wartość P mniejsza niż 0,001. Sztylet (.) wskazuje, że wartość P wynosiła 0,05 lub mniej dla porównania z placebo dla globalnej kontroli błędu typu I, zgodnie z wcześniej określoną procedurą testową. Podwójny sztylet (.) wskazuje, że wartość P wynosi 0,05 lub mniej, zgodnie z wcześniej określoną procedurą testowania obniżającego dla kontroli błędu typu I w ramach przebiegu czasowego odpowiedzi ACR20. Po 3 miesiącach częstość odpowiedzi ACR20 wynosiła 50% w grupie otrzymującej tofacitinib w dawce 5 mg i 61% w grupie otrzymującej tofacitinib w dawce 10 mg, w porównaniu z 33% w grupie placebo (P = 0,01 w porównaniu z 5- dawka tofacitinibu w skojarzeniu z placebo, P <0,001 w celu porównania dawki 10 mg z placebo) (Tabela 2 i Figura 2, i Ryc. S1 w Dodatku uzupełniającym). Średnia zmiana względem wartości wyjściowej w skali HAQ-DI wyniosła -0,35 w grupie otrzymującej tofacitinib w dawce 5 mg i -0,40 w grupie otrzymującej tofacitinib w dawce 10 mg, w porównaniu z -0,18 w grupie placebo (p = 0,006 w porównaniu Dawka 5 mg z placebo; P <0,001 dla porównania dawki 10 mg z placebo). Adalimumab powodował współczynnik odpowiedzi ACR20 wynoszący 52% i średnią zmianę wyniku HAQ-DI wynoszącą -0,38.
Zmiany od wartości wyjściowej do 12. miesiąca leczenia tofacitinibem i adalimumabem były liczbowo podobne do tych w 3. miesiącu, ale nie można było ich porównać z placebo w 12. miesiącu, ponieważ pacjenci z grupy placebo zmienili leczenie na tofacitinib w 3. miesiącu (ryc. 2). Istotnie wyższe odsetki odpowiedzi ACR20 obserwowano w przypadku dwóch dawek tofacitinibu w porównaniu z placebo w 2. tygodniu (p <0,001 dla obu porównań). W 3. miesiącu zmniejszenie (wskazujące poprawę kliniczną) wyniku HAQ-DI, które było większe lub równe minimalnej klinicznie istotnej różnicy (zmiana względem wartości wyjściowej, -0,35) wystąpiło u 53% pacjentów w 5 mg tofacitinibu grupa i 55% osób w grupie otrzymującej tofacitinib w dawce 10 mg, w porównaniu z 31% pacjentów w grupie placebo; taki spadek wystąpił u 53% pacjentów z grupy adalimumab (Tabela
W 3. miesiącu wskaźniki odpowiedzi ACR50 były istotnie wyższe w każdej grupie otrzymującej tofacitinib (28% w grupie otrzymującej tofacitinib w dawce 5 mg i 40% w grupie otrzymującej tofacitinib w dawce 10 mg) niż w grupie placebo (10%; p <0,001 w przypadku grupy otrzymującej placebo). oba porównania), podobnie jak wskaźniki odpowiedzi ACR70 (17% w grupie 5-mg tofacitinibu i 14% w grupie 10-mg tofacitinibu, [przypisy: Fordanserki, Rehabilitacja Olsztyn, reha med ] [hasła pokrewne: fizjoterapia uroginekologiczna, parafrenia, leczenie lekomanii ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: fizjoterapia uroginekologiczna leczenie lekomanii parafrenia