Rehabilitacja po ostrym okresie – Beyond the ACA

Pani T. jest 88-letnią kobietą, która mieszka sama, ma historię zastoinowej niewydolności serca i choroby zwyrodnieniowej stawów i ma tradycyjną opiekę medyczną. Pewnego dnia została uznana za letargistkę i wysłana na oddział ratunkowy, gdzie odkryto, że ma niewydolność nerek i została przyjęta do szpitala z powodu płynów i monitorowania. Jej szpitalniczka doszła do wniosku, że przypadkowo przedawkowała Lasix (furosemid). W drugim dniu szpitala pani T. miała problemy z poruszaniem się, chociaż jej funkcje poznawcze i nerek uległy poprawie i poczuła powrót do swojego dawnego i była chętna do powrotu do domu. Szpitalista miał dwie podstawowe opcje. Mógłby zatrzymać panią T. w szpitalu jeszcze jedną noc, chociaż była stabilna medycznie i nie miała żadnych dalszych potrzeb diagnostycznych ani medycznych. To by kosztowało szpital pieniądze w ramach systemu stałych świadczeń Medicare dla grup związanych z diagnozą, ale dałoby to pani T. więcej czasu na odzyskanie siły i przedłużenie jej pobytu do 3 dni wymaganych do zakwalifikowania jej na pobyt w Medicare wykwalifikowany ośrodek pielęgniarski (SNF) w razie potrzeby. Szpitalnik uważał, że ta opcja jest nieekonomiczna i potencjalnie szkodliwa, ponieważ postawiła panią T. na dodatkowe ryzyko w warunkach szpitalnych. Co równie ważne, było to sprzeczne z jej życzeniami – szczególnie, jeśli końcowym wynikiem był pobyt SNF.
Ewentualnie, szpitalnik mógł wysłać do domu T. home, trzymając Lasix, aby zapobiec powtórzeniu się przyczyny tego przyjęcia i zorganizowaniu wizyty kontrolnej przez wizytującą pielęgniarkę. Oczekuje się, że domowe agencje zdrowia zapewnią wizytę wstępną w ciągu 48 godzin po wypisaniu ze szpitala i otrzymają stałą opłatę od Medicare za 60-dniowy epizod opieki – zasady, które mogą nie odpowiadać potrzebom pacjenta wymagającego szybkiej, intensywnej krótkiej wizyty. wykwalifikowana opieka, ani nie zapewniają agencjom odpowiedniego zwrotu kosztów za tę intensywną opiekę. Ta opcja stwarzała większe ryzyko upadków i dalszych błędów w leczeniu, ale służyła interesowi szpitala w ograniczaniu długości pobytu i chęci powrotu pani do domu.
Szpitalista miał niewiele narzędzi do kierowania tym wyborem lub łagodzenia ryzyka związanego z jakąkolwiek opcją. Obie opcje wskazywały na wysokie prawdopodobieństwo readmisji, a żadna z nich nie zachęcała do świadczenia wysokojakościowej, wysokiej jakości mieszanki usług opieki ostrej i po ostrych. Dlaczego nie było lepszych opcji.
Korzystanie z opieki szpitalnej i opieki po leczeniu ostrym po pewnym czasie. Pionowa linia w 1984 roku stanowi początek szpitalnego systemu płatności w szpitalu Medicare. Dane przedstawione dla wizyt w przychodniach zdrowia w domu i dni wykwalifikowanego personelu pielęgniarskiego (SNF) to za 1000 beneficjentów opłaty za usługę. Dane pochodzą z Administracji Finansowania Opieki Zdrowotnej (Przegląd Finansowania Opieki Zdrowotnej: Dodatek statystyczny Medicare i Medicaid, Washington, DC: Department of Health and Human Services, 1999).
Oczywistą odpowiedzią jest to, że Medicare płacił szpitale i świadczeniodawcy opieki pooperacyjnej osobno, bez względu na jakość i skuteczność osiągniętą w całym odcinku opieki. Plany udzielania absolutorium pacjentom są często dokonywane z powodów finansowych, a nie klinicznych, co przyczynia się do nieefektywnego korzystania z opieki po przebytych chorobach i wysokiego wskaźnika readmisji.2,3 Dobrym przykładem silnej roli zachęt finansowych było zmniejszenie długości pobytu w szpitalu i wzrost korzystania z opieki po przebytych schorzeniach po wdrożeniu systemu świadczeń szpitalnych dla pacjentów hospitalizowanych w Medicare (patrz wykres)
[więcej w: u lekarza po angielsku, hostessy fordanserki, piryu lekarza po angielsku ]
[przypisy: nfz przegladarka skierowan do sanatorium, urojenia ksobne, przychodnia salus ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: nfz przegladarka skierowan do sanatorium przychodnia salus urojenia ksobne