Posts Tagged ‘stomatologia Kraków’

Wychodzac z zalozenia, ze tej

Tuesday, July 12th, 2016

Wychodząc z założenia, że tej pewności nie można mieć nawet i w tych warunkach, poleca Maurer do wywołania skrzepnięcia tkanek diatermię. Zrosty przepala się powoli. Zabieg nie powinien trwać dłużej niż 2 go- dziny. Jeżeli zrostów jest dużo, to dla uniknięcia zbyt wielkiego urazu przepala się je w kilku etapach w odstępach 7-10 dniowych, ograniczając się na każdym posiedzeniu do kilku zrostów. Zabieg wykonuje się przy świetle sztucznym w ciemnym pokoju, po uprzednim uspokojeniu chorego przez podawanie w ciągu paru dni przetworów bromu i kozłka. Chorego układa się na stole na boku zdrowym podkładając walec z poduszki lub zwiniętej kołdry, tak by górna część klatki piersiowej zwisała, przez co uzyskuje się większe rozszerzenie międzyżebrzy. Krótko przed zabiegiem odmę się dopełnia, by naciągnąć zrosty. Przed samym zabiegiem wstrzykuje się choremu podskórnie 0,02 pantoponu i bardzo starannie znieczula się 1 % nowokainą z dodatkiem adrena- liny miejsce wprowadzenia pleuroskopu, miejsca sąsiednie i miejsce, przez które wprowadza się żegadło. Dokładne znieczulenie jest konieczne dla umożliwienia bez- bolesnego manipulowania narzędziami. Po stopniowym znieczuleniu wszystkich warstw ściany klatki piersiowej aż do opłucnej ściennej nakłuwamy opłucną i przez pociągnięcie tłoka strzykawki, na którą nasadzona jest igła, przekonujemy się, czy igła wesała do jamy opłucnej. Teraz nakłuwa się międzyżebrze trójgrańcem dłu- gości 20 cm i średnicy 6 mm znajdującym się w pochwie metalowej i po nakłuciu trójgraniec się usuwa. Przez pozostającą w miejscu jego wkłucia pochwę wprowa- dza się pleuroskop i łączy się go z pantostatem. Żegadło wprowadza się także przy pomocy trójgrańca zaopatrzonego w pochwę. Miejsce nakłucia dla pleuroskopu, wybiera się po określeniu badaniem radiologicznym siedziby zrostów. Najdogodniej- sze są następujące okolice: przednia lub środkowa linia pachowa od II do VII mię- dzyżebrza, przednia ściana lslatki piersiowej powyżej sutka, nie przekraczając ku górze II międzyżebrza, gdyż w pierwszym międzyżebrzu istnieje niebezpieczeństwo uszkodzenia naczyń podobojczykowych, wreszcie boczny brzeg łopatki, jeżeli mięśnie nie są tutaj bardzo rozwinięte. Miejsce wkłucia trójgrańca, przez który wprowadza się żegadło, określa się na podstawie wyników wziernikowania jamy opłucnej. Po odszukaniu zrostu zbliżamy do niego pętlę żegadła, przepuszczamy przez nią prąd i w ten sposób przepalamy. Podczas całego zabiegu przestrzega się ściśle zasad aseptyki. [podobne: , artykuły fryzjerskie, klimatyzacja precyzyjna, stomatologia Kraków ]

Odomdlenia, zdarzajacego sie czasami podczas

Tuesday, July 12th, 2016

Odomdlenia, zdarzającego się czasami podczas wytwarzania lub dopełniania odmy, różni się zator powietrzny tym, że: 1. dla omdlenia jest cechująca bladość twarzy l błon śluzowych; 2. utrata przytomności przy omdleniu nie jest zazwyczaj ani tak nagła, ani tak znaczna, jak w przypadkach zatoru; 3. omdlenie ustępuje szybko przy niskim ułożeniu głowy. Rokowanie w postaci klasycznej zatoru powietrznego jest nie- pewne, jeżeli objawy szybko nie ustępują; w postach poronnej – przeważ- nie pomyślne. Dla uniknięcia zatorów powietrznych podczas dopełnień należy każde dopełnienie poprzedzać badaniem radiologicznym w celu przekonania się, czy odma jeszcze istnieje. Nie należy także stosować ciśnień dodat- nich, a zrosty, przeszkadzające zapadaniu się płuca, usuwać przepalaniem. Nadto dopełniając odmę należy sprawdzić ciśnienie w jamie opłucnej przy pomocy manometru. W razie zachowania wszystkich tych ostrożności częstość zatorów po- wietrznych spada do minimum. W statystyce Frommela i Demolea zatorów powietrznych podczas leczenia odmą opłucną był? 0,275%0 ze śmiertelnością kolo 8 %. Olgierd Sokolowski oblicza, że na 130.000 zabiegów (wykonanych przez 19 lekarzy) przypadków zatoru było 0,12%, a na 10.000 odm, wykonanych przez niego, tylko 0,02%. Objaw Liebermeistera jest wskazówką konieczności natychmiastowego przerwania wprowadzania powietrza do jamy opłucnej. Chorego należy niezwłocznie ułożyć zupełnie poziomo, a jeszcze lepiej na brzuchu lub w położeniu pochyłym Irendelenburga, Położenie to nie ma wpływu na zatory powietrzne, które już się wytworzyły, lecz zmniejsza szanse do- stawania się dalszych pęcherzyków powietrza do krążenia. Chory po- zostaje w tym położeniu dopóty, dopóki nie zniknie szmer młyński woko- licy sercowej. Prócz tego, gdy zator powietrzny nastąpi, stosuje się sztuczne oddy- chanie przez pociąganie języka (nie przez ugniatanie klatki piersiowej ) i leki sercowe, a w razie ustania czynności serca dosercowo 1 ml 1% adrenalini, muriatici. Zapalenie opłucnej Do najczęstszych powikłań w toku Ieczenia odmą opłucną należy za- palenie opłucnej. Chodzi tutaj o zapalenie suche lub wysiękowe, lecz nie o te niewielkie ilości płynu, które stwierdza się często promieniami rent- genowskimi w kącie żebrowo-przeponowy podczas leczenia odmą opłucną. Taki płyn “zatokowy” stwierdzono w materiale Oddziału gruźliczego 2 Kli- niki Chorób Wewnętrznych U. J. w Krakowie w okresie 1929-1933 r. prawie w 80%, a w materiale sanatorium dla chorych piersiowych w Rudce z lat 1928- 1931 w 70%. [patrz też: , oczyszczanie organizmu, stomatologia Kraków, Balsam Johnson ]