Posts Tagged ‘pierścionek zaręczynowy’

Dlugo utrzymujacy sie wysiek moze

Tuesday, July 12th, 2016

Długo utrzymujący się wysięk może przeistoczyć się w zimny ropniak opłucny (empyema pleurace frigi,dum) albo ulec wtórnemu zakażeniu. Rokowanie w razie powikłania odmy opłucnej leczniczej zapa- leniem opłucnej surowiczym lub surowiczo-włóknikowym zależy od ostrości przebiegu zapalenia i rozmiarów wysięku. “W wielu przy- padkach, jak to zauważyłem i podkreślałem już przed przeszło 40 laty, zapalenie to wywiera działanie korzystne na przebieg gojenia się ognisk gruźliczych w płucu i na trwałość wyników. Janina Misiewicz także stwierdziła, że powstanie wysiękowego zapalenia opłucnej w toku lecze- nia doświadczalnej gruźlicy płuc u. królików odmą płucną przeciw- działa przejściu zakażenia na drugie płuco. Przyczyną korzystnego wpływu wysięku opłucnego może być uodporniające jego działanie przy wsysaniu się zawartych w nim niweczników gruźliczych, których obec- ność stwierdzili Leon Karwacki i inni. Oczywiście nie zawsze tak bywa, zależnie od tego, że w grę wchodzą liczne inne czynniki. Wyniki są takie same bez względu na to, czy w toku leczenia gruźlicy płuc odmą opłucną wytworzył się wy- sięk, czy nie. Jan Fenczyn i Zygmunt Kulik na oddziale gruźliczym 2 Kliniki Chorób Wewnętrznych U. J. w Krakowie zauważyli, że dołą- czenie się wysięku opłucnego w toku leczenia ,gruźEcy płuc odmą opłucną działa przeważnie niekorzystnie na dalszy przebieg gruźlicy, a często jest przyczyną powstania zmian gruźliczych w drugim płucu. Morem podkreśla, że z powstaniem wysięku pogarszają się warunki leczenia spoczynkowego gruźlicy płuc, pomimo ucisku płuca przez płyn, Płyn, jako ciało nie sprężyste, nie może podczas oddychania ani rozciągać się, ani ulec zgnieceniu. Wskutek tego ruchy klatki piersiowej udzielają się płucu. Zatem płuco w czasie wdechu rozciąga się, a w okresie wydechu zapada, a to utrudnia gojenie się ognisk gruźliczych. Jak zatem widać, sprawa wpływu wysiękowego zapalenia opłucnej powstającego w toku leczenia gruźlicy odmą opłucną nie jest jeszcze ostatecznie wyjaśniona. Leczenie w razie powikłania odmy leczniczej wysiękowym zapa- leniem opłucnej nie jest ujednostajnione. Wiedeńska szkoła Neumanna utrzymuje, że można zmniejszyć czę- stość powikłania wysiękowym zapaleniem opłucnej w toku leczenia odmą opłucną, lecząc równocześnie odmą i tuberkuliną. W okresie gromadzenia się wysięku opłucnego stosuje się metodę za- chowawczą. Polega ona przede wszystkim na zapewnieniu choremu zu- pełnego spokoju fizycznego. Choremu można pozwolić na wstawanie z łóżka dopiero wtedy, gdy okres gromadzenia się wysięku minie. Więk- sześć klinicystów utrzymuje, że w okresie zbierania się wysięku jego wypuszczenie nie osiąga celu, gdyż wysięk gromadzi się – znowu, czę- ste zaś jego wypuszczanie może sprzyjać powstaniu przetoki opłucno- skórnej. W razie dużego wysięku opłucnego utrudniającego oddychanie i krążenie, większość lekarzy zaleca wypuszczać w tym okresie z jamy opłucnej raczej powietrze niż płyn. Na odwrót postępuje się w przypad- kach dużego wysięku z sinicą, dusznością I i znaczniejszym przesunięciem serca i śródpiersia a odmą stosunkowo niewielką. W tych przypadkach usuwa się częściowo płyn, uzupełniając odmę. [podobne: , olejek makadamia, trądzik, pierścionek zaręczynowy ]

Z powstaniem wysiekowego zapalenia oplucnej

Tuesday, July 12th, 2016

Z powstaniem wysiękowego zapalenia opłucnej pogarsza się wybitnie zdolność chłonna opłucnej, a ciśnienie w jamie opłucnej wzrasta. Zatem nie ma potrzeby dopełniania odmy w okresie gromadzenia się wysięku. Chorego trzeba często badać promieniami rentgenowskimi, by na czas stwierdzić wsysanie się wysięku. Na podstawie samego tylko badania fizycznego klatki piersiowej często nie można uchwycić tego momentu, gdyż objawy fizyczne mogą, pomimo wchłaniania się wysięku, powsta- wać bez zmiany wskutek zgrubienia blaszek opłucnych. W miarę uby- wania wysięku odmę dopełnia się, by zapobiec przedwczesnemu rozsze- rzeniu się płuca. Jeżeli wysięk zaczął sam się wchłaniać, to nie należy go wypuszczać, wysięk bowiem zawiera ciała uodporniające ustrój cho- rego przeciwko gruźlicy. Wysięk wypuszcza się w tych pttzypadkach, w których nie ma on skłoności do wysysania się, pomimo że przeszło już mniej więcej 2-3 miesiące od czasu uspokojenia się sprawy zapalnej. Dłuższe pozostawanie wysięku jest niebezpieczne ze względu na możli- wość przejścia jego w zimny ropniak opłucny albo powstania zrostów opłucnych i zarośnięcia jamy opłucnej. Wypuszczając wysięk odmę pod- trzymuje się nadal. Z takim ogólnie przyjętym postępowaniem nie godzi się szkoła wło- ska z Moreilim na czele. Wychodząc z założenia, że dołączenie się wy- sięku opłucnego zmniejsza spoczynkowy stan płuca, żąda MoreUi jak naj wcześniejszego usuwania wysięku i zwlekanie uważa za błąd lekarski. Inni znowu polecają odmienne postępowanie, zależnie od tego, czy wysięk surowiczo-włóknikowy jest wczesny, czy późny, zaliczając do wy- sięków wczesnych te, które powstają. w pierwszych 6 miesiącach lecze- nia odmą, do późnych zaś – o wiele rzadszych – powstające po 1/2-2 latach leczenia. W przypadkach dużego wysięku wczesnego wypuszcza się od razu znaczną jego ilość i zastępuje się go powietrzem, a to dla umożliwienia sobie kontroli zmian w płucu oraz zapobieżenia odkładam a się na opłucnej złogów włóknika z następowym wytwarzaniem się roz- ległych zrostów, które uniemożliwiają dalsze leczenie odmą. W przypad- kach wysięku późnego zrosty powstające w razie niewypuszczenia wy- sięku, nie pociągają za sobą tych niepożądanych następstw, które wi- dzimy przy zrostach wczesnych, sprawa bowiem płuca jest już prze- ważnie opanowana przez dług-e leczenie odmą. Zatem w przeciwieństwie do wysięku wczesnego, w przypadkach wysięku późnego poleca się wy- puszczanie wysięku tylko w razie wskazania życiowego oraz ujawnienia sprawy czynnej gruźliczej w miąższu płucnym. [więcej w: , fizjoterapia, pierścionek zaręczynowy, indywidualne kalendarze trójdzielne ]