Posts Tagged ‘olej do włosów’

W poczatkowym okresie leczenia gruzlicy

Tuesday, July 12th, 2016

W początkowym okresie leczenia gruźlicy płuc odmą opłucną stoso- wano wysokie ciśnienie dodatnie, by ucisnąć i zupełnie unieruchomie chore płuco. Z czasem przekonano się jednak, że takie postępowanie jest przeważnie szkodliwe, ponieważ zmniejsza znacznie czynność oddechową zdrowych części płuca: i wybitnie zwiększa wysiłek chorego, by powietrze dostało się do płuc podczas wdechu. Toteż obecnie przy leczeniu odmą nie doprowadza się do ciśnienia dodatniego w jamie opłucnej, natomiast dąży się do uzyskania takiego najmniejszego ciśnienia” które wywołując odprężenie pluca przy stosunkowo nieznacznym jego ucisku, daje najlep- szy wynik leczniczy. Przy tym tzw. ciśnieniu najskuteczniejszym (pressio intrapleuralis optima) ciśnienie w jamie opłucnej w okre- sie wdechu i wydechu zostaje jeszcze ujemne. Uzyskuje się to u różnych osób po wprowadzeniu niejednakowej ilości powietrza, zależnie od oso- bniczych różnic w sprężystości pluc i innych czynników. U osób ze śródpiersiem bardzo podatnym wprowadzenie większej ilo- ści powietrza może wywołać znaczne przesunięcie śródpiersia i serca na- ,wet przy ujemnym ciśnieniu w jamie opłucnej. Toteż prócz ciśnienia w jamie opłucnej należy zwracać uwagę także na zachowanie się nie tylko uciskanego płuca, ale i narządów sąsiednich. Znaczne przesunięcie serca i śródpiersia w stronę zdrowego pluca wywołuje duszność L zabu- rzenia czynności serca, które nakazują natychmiast wypuścić część wpro- wadzonego powietrza. Po pierwszych dopełnieniach odmy zaleca się choremu leżeć przez dobę. W początkowym okresie leczenia dopełnia się odmę co kilka dni, wpro- wadzając za każdym razem o 50 ml powietrza więcej niż poprzednio, następnie po dojściu do 500 ml powietrza jednorazowo dopełnia się odmę mniej więcej raz na tydzień przez wprowadzenie 500 ml powietrza. Za- czynając od 5-6 dopełnienia leczenie odmą można prowadzić już ambu- latoryjnie. Wprowadzanie do jamy opłucnej naraz dużej ilości powietrza „na zapas” w celu zmniejszenia częstości dopełnień jest poważnym błędem w postępowaniu. Do utrzymania wytworzonej odmy wy- starczy w późniejszym okresie dopełniać ją coraz rzadziej – raz na 2- -4-6 tygodni, a w przypadkach dużych zgrubień opłucnej nawet jesz- cze rzadziej, [przypisy: , olej do włosów, catering dietetyczny, Siłownie zewnętrzne ]

Prócz postaci klasycznych zdarzaja sie

Tuesday, July 12th, 2016

Prócz postaci klasycznych zdarzają się przypadki niezupełne, zwane poronnymi (edampsia pleurae abortiva). Objawiają się one np. nag- łym blednięciem twarzy, drobną plamistością niektórych miejsc skóry, dusznością, mroczkami przed oczyma, wymiotami; tętnem częstym lub nieregularnym, uczuciem ciężaru w jednej kończynie, niekiedy zamro- czeniem. Czasami jedynym objawem zatoru bywa nagła utrata wzroku. Przy zachowanej przytomności objaw ter, może trwać od kilku chwil do dwudziestu kilku godzin i ustępuje przeważnie powoli, zator powietrzny Forlanini przypisywał powstanie rzucawki opłucnej odruchowi z opłuc- nej. Na tę odruchową teorię patogenezy klasycznej postaci rzu- cawki opłucnej nie godzi się przeważna większość klinicystów. Tłumaczą oni rzucawkę opłucną niedokrwieniem mózgu na tle zatorów powietrznych (embolia aeria). Teoria zatorowa powstania rzucawki opłucnej znajduje potwier- dzenie w znalezieniu przez licznych autorów w naczyniach mózgu pęche- rzyków powietrznych w przypadkach rzucawki opłucnej, które skoń- czyły się zgonem chorych. Za tą teorią przemawia także to, że objawy nerwowe są w rzucawce opłucnej takie same, jakie spostrzega się w do- świadczeniach na zwierzętach z wprowadzaniem powietrza do naczyń krwionośnych domózgowych. Zator powietrzny powstaje wtenczas, gdy igła zrani gałązkę żyły płuc- nej i wytworzy się połączenie między tą żyłą a równocześnie uszkodzo- nym pęcherzykiem płucnym. Powietrze dostaje się wtedy przez lewą po- łowę serca i tętnicę główną do tętnic mózgowych. Zator powietrzny może powstać także przy pęknięciu zrostu opłucnego, które się zdarza, jeżeli ciśnienie w jamie opłucnej podczas wytwarzania lub dopełniania odmy doprowadza się do wysokiego poziomu. W tych przypadkach powietrze razem z krwią może z naczyń w zroście dotrzeć do żył płucnych, a na- stępnie przez lewą komorę i tętnicę główną do mózgu. Zator może powstać już po ukończeniu zabiegu, gdy chory przedtem leżący szybko usiądzie, gdyż w postawie pionowej ciśnienie w jamie opłuc- nej wzrasta, zależnie od wyższego ustawienia przepony. W naszym piś- miennictwie taki przypadek opisał Zdzisław Szczepański. [hasła pokrewne: , okulista, kosmetyki organiczne, olej do włosów ]