Posts Tagged ‘artykuły fryzjerskie’

Wychodzac z zalozenia, ze tej

Tuesday, July 12th, 2016

Wychodząc z założenia, że tej pewności nie można mieć nawet i w tych warunkach, poleca Maurer do wywołania skrzepnięcia tkanek diatermię. Zrosty przepala się powoli. Zabieg nie powinien trwać dłużej niż 2 go- dziny. Jeżeli zrostów jest dużo, to dla uniknięcia zbyt wielkiego urazu przepala się je w kilku etapach w odstępach 7-10 dniowych, ograniczając się na każdym posiedzeniu do kilku zrostów. Zabieg wykonuje się przy świetle sztucznym w ciemnym pokoju, po uprzednim uspokojeniu chorego przez podawanie w ciągu paru dni przetworów bromu i kozłka. Chorego układa się na stole na boku zdrowym podkładając walec z poduszki lub zwiniętej kołdry, tak by górna część klatki piersiowej zwisała, przez co uzyskuje się większe rozszerzenie międzyżebrzy. Krótko przed zabiegiem odmę się dopełnia, by naciągnąć zrosty. Przed samym zabiegiem wstrzykuje się choremu podskórnie 0,02 pantoponu i bardzo starannie znieczula się 1 % nowokainą z dodatkiem adrena- liny miejsce wprowadzenia pleuroskopu, miejsca sąsiednie i miejsce, przez które wprowadza się żegadło. Dokładne znieczulenie jest konieczne dla umożliwienia bez- bolesnego manipulowania narzędziami. Po stopniowym znieczuleniu wszystkich warstw ściany klatki piersiowej aż do opłucnej ściennej nakłuwamy opłucną i przez pociągnięcie tłoka strzykawki, na którą nasadzona jest igła, przekonujemy się, czy igła wesała do jamy opłucnej. Teraz nakłuwa się międzyżebrze trójgrańcem dłu- gości 20 cm i średnicy 6 mm znajdującym się w pochwie metalowej i po nakłuciu trójgraniec się usuwa. Przez pozostającą w miejscu jego wkłucia pochwę wprowa- dza się pleuroskop i łączy się go z pantostatem. Żegadło wprowadza się także przy pomocy trójgrańca zaopatrzonego w pochwę. Miejsce nakłucia dla pleuroskopu, wybiera się po określeniu badaniem radiologicznym siedziby zrostów. Najdogodniej- sze są następujące okolice: przednia lub środkowa linia pachowa od II do VII mię- dzyżebrza, przednia ściana lslatki piersiowej powyżej sutka, nie przekraczając ku górze II międzyżebrza, gdyż w pierwszym międzyżebrzu istnieje niebezpieczeństwo uszkodzenia naczyń podobojczykowych, wreszcie boczny brzeg łopatki, jeżeli mięśnie nie są tutaj bardzo rozwinięte. Miejsce wkłucia trójgrańca, przez który wprowadza się żegadło, określa się na podstawie wyników wziernikowania jamy opłucnej. Po odszukaniu zrostu zbliżamy do niego pętlę żegadła, przepuszczamy przez nią prąd i w ten sposób przepalamy. Podczas całego zabiegu przestrzega się ściśle zasad aseptyki. [podobne: , artykuły fryzjerskie, klimatyzacja precyzyjna, stomatologia Kraków ]

Powiklania w toku leczenia odma

Tuesday, July 12th, 2016

Powikłania w toku leczenia odmą opłucną Podczas wytwarzania oraz dopełniania odmy opłucnej mogą powstawać powikłania w obrębie narządu oddechowego i innych narządów, Według zestawienia statystycznego, opartego na 29.000 odm opłucnych leczni- czych, stosowanych w sanatoriach w Leysinie, Arosie, Montreux i Davosie, zdarzyły się powikłania nagłe przy wytwarzaniu i dopełnianiu odmy 83 razy, co stanowi 0,275 promille. Czwarta część powikłań dotyczyła pierwszej odmy, a % zdarzyły się w czasie jej dopełniania (Frommel iDemole). Najgroźniejszym powikłaniem jest zespół opisany przez Forlaniniego pod nazwą ,,rzucawka lub “padaczka opłucna”. W postaci klasycznej zespół ten objawia się nagłą zupełną utratą przytomności, drgawkami, kurczami, rzadziej porażeniem lub niedowładem mięśni prążkowanych, zapadem i zaburzeniem oddycha- nia aż do bezdechu włącznie. Chory może odzyskać przytomność dość szybko, już po kilku minutach, w innych natomiast przypadkach bardzo powoli, w ciągu kilku godzin. Utrata przytomności trwa wyjątkowo pra- wie dobę. Drgawki pojawiają się zwykle równocześnie z utratą przytom- ności i dotyczą mięśni głowy (w tym gałki ocznej), szyi, tułowia i koń- czyn po obu stronach albo – znacznie częściej – po jednej stronie. Z od- zyskaniem przytomności drgawki ustępują zwykle zupełnie. W rzadkich przypadkach spostrzega się w napadzie porażenie połowicze, porażenie jednej kończyny lub jednej gromady mięśni (monoplegia) ustępujące po- woli i nie zawsze bez śladu. Czasami dołączają się wymioty. Tętno bywa początkowo wybitnie zwolnione, wkrótce jednak przyśpiesza się, staje się niemiarowe. miękkie, małe, nitkowate, wreszcie może zniknąć. Chory oddycha coraz powierzchowniej i rzadziej, czasami oddech przybiera typ Cheyne-Stokesa lub Kussmaula, wreszcie ustaje. – Stłumienie sercowe znika ustępując miejsca odgłosowi bębenkowemu. W okolicy sercowej wskutek mieszania się powietrza z krwią pojawia się szmer głośny, dągły, wzmagający się podczas skurczu serca (tzw. szmer młyński). Może on trwać od kilku minut do kilku dni. Powłoki skórne i błony śluzowe bledną przybierając jednocześnie odcień siny. W skórze szyi, górnej czę- – ści tułowia i zwłaszcza na twarzy pojawiają się sinawe plamy. Są one ostro odgraniczone od otoczenia, Ieźą gęsto obok siebie, znikają zazwy- czaj już po kilku minutach. Nieraz występuje mimowolne oddawanie moczu i kału. Napad kończy się śmiercią lub ustępuje bez śladu, czasami jednak pozostawia pewne następstwa. [więcej w: , artykuły fryzjerskie, biustonosze do karmienia, domowe sposoby na trądzik ]