Ocena autonomii w edukacji medycznej – zarządzanie rzeczami, które idą w nocy

Tradycyjnie szkolenie lekarzy odbyło się zgodnie z modelem praktyk zawodowych: studenci, mieszkańcy i uczestnicy kliniczni uczestniczą w dostarczaniu usług medycznych pacjentom pod nadzorem akredytowanych specjalistów. Ten hierarchiczny system oferuje stażystom stopniową odpowiedzialność, umożliwiając im naukę zawodu poprzez wykonywanie coraz bardziej złożonych funkcji w czasie i doświadczanie stopniowego zmniejszania nadzoru. Niezależnie od tego, czy jest to projekt, czy nie, w środku nocy historycznie upływa czas, kiedy stażyści byli w stanie – a nawet wymagali – ćwiczyć bardziej samodzielnie. Dla wielu lekarzy, konieczność podejmowania samodzielnych decyzji w nocy, wiedząc, że mogą w razie potrzeby wezwać pomoc, była tyglem ich dojrzewania jako lekarzy. Kalendarium zmian stopniowej autonomii w programach rezydencyjnych w zakresie chorób wewnętrznych w latach 1970-tych 2010. ACGME oznacza Radę Akredytacyjną dla Absolwenta Edukacji Medycznej.
Ten model stopniowej autonomii i długich okresów ciągłej odpowiedzialności został zakwestionowany przez śmierć Libby Syjonu w nowojorskim oddziale ratunkowym w 1984 roku. Działania podjęte najpierw przez stan Nowy Jork 2 lata po opublikowaniu w 1987 roku raportu Komisji Bell, oraz później przez Radę Akredytacyjną ds. Absolwentów Edukacji Medycznej (ACGME) w 2003 r. i ponownie w 2011 r., miały na celu przede wszystkim poprawę bezpieczeństwa pacjentów poprzez zmniejszenie liczby błędów medycznych (patrz oś czasu). Chociaż komisja Bell wymieniła zmęczenie rezydentem jako mniej ważne niż niewystarczający nadzór w sprawie Zion, pierwsze zmiany skupiły się na ograniczeniu godzin pracy, być może dlatego, że zmiany te wydawały się łatwiejsze do operacjonalizacji niż zmiana struktur nadzoru i sprawozdawczości. W ciągu dziesięciolecia od wprowadzenia w całej gospodarce reform na terenie całego kraju, dowody wykazały, że mieszkańcy mają tendencję do uzyskiwania skromnie zwiększonej ilości snu, ale opieka nad pacjentami nie jest bezpieczniejsza ani nie poprawia się wyników.
Obecnie wprowadzane są zmiany w polityce dotyczące nadzoru: mieszkańcy są coraz częściej zobowiązani do omawiania w nocy nowo przyjmowanych pacjentów z ich lekarzami prowadzącymi, a około jedna trzecia amerykańskich szpitali klinicznych zwiększyła nadzór jeszcze bardziej na oddziałach intensywnej terapii (OIOM), przyjmując personel modele angażujące nocnych intensjistów. Jednak nie ma dowodów świadczących o wartości zwiększonego nadzoru i wynikającej z tego nieodłącznej utraty autonomii w podejmowaniu decyzji przez mieszkańców. Rzeczywiście, ostatnie badanie, które miało na celu zrozumienie efektywności personelu nocnego na teście OIOM (SUNSET-ICU), który przeprowadziliśmy wspólnie z kolegami, pokazało, że tradycyjny model nocnego personelu OIOM (autonomiczni rezydenci wewnętrzni z dostępem telefonicznym do kolegów i uczestnictwo) przyniosły takie same wyniki, jak model obejmujący wewnętrzne krytyczne wizyty opiekuńcze nadzorujące mieszkańców w nocy.3
Łącznie badania te sugerują, że nowsze podejścia do szkolenia rezydentów, które wiążą się ze skróceniem godzin pracy i ograniczeniem autonomii, mogą nie osiągnąć celu, jakim jest poprawa bezpieczeństwa pacjentów w dzisiejszych czasach. Otwarte, ale równie ważne pytanie dotyczy tego, w jaki sposób modele szkoleniowe oferujące ograniczone możliwości autonomicznego podejmowania decyzji wpływają na jakość opieki nad przyszłymi pacjentami.
Uważamy, że specjaliści i instytucje odpowiedzialne za szkolenie lekarzy muszą zrozumieć wpływ zmian nadzoru na wartość edukacyjną oraz na przyszłą jakość opieki i zapotrzebowanie na zasoby
[patrz też: rehabilitacja pourazowa, kursy rehabilitacyjne, dilaterol ]
[przypisy: wyszukiwarka skierowań na leczenie sanatoryjne nfz, mosty protetyczne cena, ksobne ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: ksobne mosty protetyczne cena wyszukiwarka skierowań na leczenie sanatoryjne nfz