Obłęd pieniaczy.

Obłęd pieniaczy (paranoia querulatoria) występuje najczęściej przy usposobieniu psychopatycznym, może jednak czasem wikłać schizofrenię, stany maniakalne różnego pochodzenia i niektóre reakcje psychonerwicowe, np. tzw. nerwicę roszczeniową. Sprawa zaczyna się z zasady od drobnej jakiejś krzywdy, która spotkała osobnika. Dochodząc swoich praw i nie uzyskując zadośćuczynienia, popada on wskutek nieustających odwołań w coraz to nowsze procesy, które wszczyna ze wzrastającą zawziętością.Z początku trzyma się jeszcze jakiejś rozsądnej linii postępowania, później odwołania jego, skargi, zażalenia i doniesienia zawierają tyle zwrotów obraźliwych w stronę sędziów, którzy mu nie przyznali słuszności, adwokatów, prokuratorów i władz administracyjnych, w których postępowaniu widzi stronniczość, przekupność, złą wolę i niesprawiedliwość, że wynikają stąd coraz to dalsze wyroki, kary i inne następstwa. Wkrótce idee nadwartościowe, jakie można widzieć w pierwszych krokach pieniacza, przeradzają się w prawdziwe urojenia. Chory rujnuje się materialnie i życiowo, byle postawić na swoim. Zaciekłość jego dochodzi do takich rozmiarów, że w każdej próbie perswazji widzi dowody intryg swoich wrogów, mających na celu złamać jego wolę wygrania sprawy. Z biegiem czasu liczba procesów toczących się przeciwko pieniaczowi albo przez niego wszczętych dochodzi do nieprawdopodobnych rozmiarów, a życie jego i jego rodziny jest do tego stopnia rozprzężone, że nie zostaje nic innego, jak oddanie pieniacza pod obserwację sądowo-psychiatryczną. Tutaj nierzadko można stwierdzić, że twierdzenia pieniacza, wypowiadane z niewzruszoną siłą przekonania i oporne na wszelką perswazję, mają cechy urojeń prześladowczych. Na dnie ich można dopatrzeć się rysów wielkościowych. Chory jest przeświadczony, że nie tylko wysoko postawione osobistości, ale i władze rządzące zainteresowane są w jego zniszczeniu, aby uniknąć kompromitacji lub z chęci zysku. Można stwierdzić, że wszystkie wyższe zainteresowania, uczucia rodzinne czy społeczne zamilkły w psychice chorego, która owładnięta jest całkowicie tylko myślą o pognębieniu wrogów, odzyskaniu majątku, honoru, wolności itd. Jest wielu pieniaczy, których nawet wieloletni pobyt w szpitalu psychiatrycznym nie potrafi zmienić, którzy bez ustanku starają się przemycić listy z zażaleniami i wciągają personel szpitala w system urojeń prześladowczych. U niektórych stwierdza się jednak dość rychło otrzeźwienie, ich napięte afekty przycichają, popadają oni w stan rezygnacji, uznają swoją klęskę i beznadziejną sytuację, obiecują poprawę. Nigdy nie da się z nich, co prawda, wykorzenić głębokiego przekonania, że jednak mieli słuszność. Przy dowodzeniu swojej słuszności okazują ogromną biegłość w przepisach prawnych, które wykładają oczywiście tylko po myśli własnego interesu. Rozumowanie ich jest formalnie bez zarzutu, tak że zdolni są czasem zarazić swoim obłędem bezkrytycznych członków rodziny (obłęd indukowany). W najlepszym razie wyleczenie ma charakter powierzchowny. W głębi chory zachowuje swoje poczucie krzywdy i urojenia, ale z obawy przed następstwami potrafi powstrzymać się od pieniaczych działań. Korzystnie wpływa w tym kierunku ubezwłasnowolnienie chorego. [podobne: u lekarza po angielsku, teplice termy, nfz skierowania do sanatorium kontakt ]
[więcej w: suszona mięta, zgrubienie opłucnej, odma opłucnowa rehabilitacja ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: odma opłucnowa rehabilitacja suszona mięta zgrubienie opłucnej